آتش گرفت باغ بهارانم

شلاقهای داغ فرود آمد

دستی غریبه از پس تاریکی

بر شعله ی چراغ فرود آمد

پاهای چکمه پوش تکان خوردند

خون قناری از بدن اش می ریخت

درهم شکست با لگد شیطان

تنگی که ماهی از دهن اش می ریخت

دریا کجاست؟ هیچ نشانی نیست !

حتی صدای زمزمه ی چاهی

حالا که تنگ حوصله اش سررفت

رو به کجا فرار کند ماهی؟

اینروزها صداست که میمیرد

مرگی که دردناک و به تدریج است

لغزیدنم به خاطر مستی نیست

از قتل عام واژه سرم گیج است

من باغ بی بهار نمی خواهم

زیرا که رفته روشنی از فال اش

بگذار چکمه کوب شود این خاک

شاید دوباره خوب شود حال اش

شاید ، شاید ، شاید

قابض الارواح

زیبا بود محمد
واقعا توی شعر گفتن استاد هستید (شکلک گل)

مرسي . خيلي خوب نوشتين .موفق باشين هميشه

بهدش هم  سلام به روي ماه آجي فرنياي خودم

سلام به بارون خودم خوبی ؟
تو این اوضاع بی بارونی و خشکسالی بودن تو نعمتیه برا خودش (شکلک گل و خنده و چشمک و از این جور چیزادیگه )

مرسي آجي گل خودم
امروز ميخام هر جا بري پشت سرت بيام
هر جا پست بذاري منم باشم
الانه كه مهرداد پيداش بشه . مهرداد با همه بدي هاي آشكارش ( ههههه) ولي از يه كارش ممنونم كه باعث آشنايي ما شد . اون دنيا خودم شفيعش ميشم كه نبرنش طبقه هفت حهنم . ميذارمش طبقه يك ( شكلك ندارم كه )
الان آقا داريوش كفرش بالا ميره با اين كشت تاپيكش

سلام به بارون خودم خوبی ؟
تو این اوضاع بی بارونی و خشکسالی بودن تو نعمتیه برا خودش (شکلک گل و خنده و چشمک و از این جور چیزادیگه )

اين كه تكراري بيد فرنيا جوني ؟!